บทที่ 94 มีแต่เมีย

“ค่ะแม่นาย” ร่างเล็กเด้งตัวขึ้นจากเก้าอี้ทำงานตัวใหญ่อย่างรวดเร็วไปเปิดประตูให้แม่นายที่มองเธอด้วยความเป็นห่วง

“เป็นอะไรหรือเปล่าหึ แม่นายเรียกตั้งหลายครั้งแน่ะ” มือเหี่ยวย่นยกขึ้นอังหน้าผากนูนสวยเช็คว่าเด็กในปกครองของท่านไม่สบายหรือเปล่า

“หย๋าขอโทษค่ะแม่นาย พอดีหย๋ากำลังคิดเพลินๆค่ะเลยไม่ได้ยินเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ